Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018

Η μέρα που μεγάλωσα-Σάκης Αθανασιάδης



Η μέρα που μεγάλωσα

Πετάω μια πέτρα στο νερό
Ακούω τον ήχο
Τη πόρτα που κλείνει
Μετά τη σιωπή που μιλά

Κλείνω με χώμα τις πληγές  
Κοιτάζω το τοίχο
Κανείς δεν γελά
Ούτε δακρύζω εγώ

Η μέρα που μεγάλωσα
Ήλιο είχε χρυσό
Που απότομα τον έκρυψαν
Τα ψεύτικα φιλιά
Κι όσες φορές παράτησα
Ψυχή για να ένα σώμα
Ήρθε σκοτάδι να μου πει
Ας μείνουμε αγκαλιά

Πέφτω κοιμάμαι αργά
Ξυπνάω νωρίς και δουλεύω
Παλεύω εντός μου καλά
Στο τέλος νικώ

Πετάω το χθες στο νερό
Καθαρίζω τη μέρα
Ανοίγω τo βήμα προχωρώ
Η μέρα που μεγάλωσα
Ήλιο είχε χρυσό
Που λίγο μόνο χάθηκε
Και τώρα είναι εδώ
Σάκης Αθανασιάδης 

Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018

Ανθισμένη θάλασσα (πρώτη δημοσίευση) Σάκης Αθανασιάδης



                                      (πρώτη δημοσίευση)  
              Ανθισμένη θάλασσα

Δεν είναι χειμώνας αυτός, δεν είναι χειμώνας
Γελάει η δύση λερώνει το φως
Δεν είναι χειμώνας αυτός, δεν είναι χειμώνας
Ο ουρανός μοιάζει με θάλασσας βυθός

Οι άνθρωποι μοιάζουν αράχνες
Φωτοτυπίες πεταμένες άδειες γλάστρες
Μα πάντα σου λέω υπάρχουν μεγάλες φωτιές στα μικρά ποτάμια
Που όσο περνάει ο καιρός πλησιάζουν τη θάλασσα

Μα αφού δεν μπορείς απ’ το σπιρτόκουτο να βγεις
Σου έχω ετοιμάσει εδώ κάτι κάλο
Μια ανθισμένη θάλασσα να κολυμπήσεις
Σίγουρα χρειάζεσαι μια άνοιξη να γνωρίσεις
Μη λες θα πνιγείς να προσπαθήσεις

Κι αν φοβάσαι πολύ εγώ φοβάμαι περισσότερο
Μα λέω ο φόβος είναι ήττα
Και τους ηττημένους μόνο οι άρχοντες αγαπάνε
Δεν είναι χειμώνας αυτός, δεν είναι χειμώνας

Μα όταν θα βγεις απ’ το σπιρτόκουτο θα δεις
Την ανθισμένη θάλασσα να περιμένει
Δεν θα είσαι ένα μυρμήγκι μες το φως
Η ηλεκτρονική σου μόλυνση θα έχει χαθεί
cop.2018 Σάκης Αθανασιάδης

Παρασκευή, 5 Ιανουαρίου 2018

Μα οι αγάπες μου ζούνε στο δρόμο-Σάκης Αθανασιάδης

Μα οι αγάπες μου ζούνε στο δρόμο

Μα εγώ που θέλω τα μάτια σου να βλέπω
Γιατί μου κρύβεσαι και κοιτάς χαμηλά
Απ’ τη φωνή σου αναγνωρίζω
Πως έχεις φύγει μίλια μακριά
 
Ήθελες λέει να με κρατάς απ’ το χέρι
Μήπως αλλάξω για σένα μυαλά
Μα εγώ μεγάλωσα με ένα μαχαίρι
Και δεν φοβάμαι τη μοναξιά
  
Μα εγώ που το κορμί σου γνωρίζω σαν το δρόμο
Σε κάθε ταξίδι μου έχω εσένα μαζί
Τις πόλεις που κλαίνε να συνηθίζω  
Το θαύμα πάντα που αργεί
 
Σε κάθε άγριο δίνω το χέρι
Το αγκαλιάζω για να πάρει φωνή
Και από λύκο στο κοπάδι με βρίσκεις
Να θεραπεύω μια ακόμη πληγή
 
Ήθελες λέει να αφήσω το δρόμο
Και με το νόμο να ζούμε μαζί
Μα οι αγάπες μου ζούνε στο δρόμο
Και πως φοβάμαι να φύγω από εκεί

Δευτέρα, 1 Ιανουαρίου 2018

Αιχμάλωτος της αγάπης(πρώτη δημοσίευση)Σάκης Αθανασιάδης



                                       (πρώτη δημοσίευση)
         Αιχμάλωτος της αγάπης

Απόψε πονάει η καρδιά βαριές οι αλυσίδες της αγάπης
Μα εγώ κοιτάζω τα γεμάτα τρένα που φεύγουν
Κι αν είναι γρήγορα με τον ηλεκτρισμό δεν θέλω πουθενά να πάω
Γιατί θα χάσω το δρόμο για το καλοκαίρι

Απόψε πάλι σαν γάτος μυρίζω το σκοτάδι
Σαν γάτος που συζητάει τα μυστικά με το φεγγάρι
Απόψε θα πιω γι’ αυτούς που ανατίναξαν τη θάλασσα
Θα πιω για όλους τους αιχμαλώτους της αγάπης

Αιχμάλωτος της αγάπης
Μα δεν θέλω να ελευθερωθώ
Γιατί στο σκοτάδι θα μείνω
Μονάχα ζητάω ένα δικό σου φιλί
Το δρόμο να συνεχίσω

Απόψε πάλι τα φώτα φτάνουν στην καρδιά
Χωρίς να τρέχω για να βρω το μέλλον
Σαν αυτοκίνητο να σπάσω στη στροφή
Να γίνω σκόνη και φωνή διαφημιστών
Ένα χαρτί που πέταξαν στο δρόμο
cop.2018 Σάκης Αθανασιάδης

Τρίτη, 19 Δεκεμβρίου 2017

Με τους ελεύθερους μες τη βροχή(πρώτη δημοσίευση) Σάκης Αθανασιάδης




                                           (πρώτη δημοσίευση)
Με τους ελεύθερους μες τη βροχή

Αναμμένες μηχανές κυνηγάνε το δρόμο
Τρέχουν κούκλες πλαστικές στα μεγάλα φώτα
Είδα μια ψυχή να την κλέβει η νύχτα
Είδα εσένα φυλακισμένη στον καθρέπτη

Χτυπάω κάρτα πρωί μετά μαζεύω λέξεις
Εικόνες που πρέπει να διαλέξω ποιες είναι να σωθούν
Κατασκευάζω σφαίρες πολεμάω τις άδειες μέρες
Πριν φτάσουν οι προφήτες και γυμνό με δουν
Μα εσύ μου έχεις δείξει χίλιους τρόπους πως να χάνω
Μα εγώ γνωρίζω απ’ το δρόμο
Πως η αγάπη ζει
Με τους ελεύθερους μες τη βροχή

Ανοίγω τα παράθυρα να φύγει η σιωπή
Αν θες γίνε νερό έχω διψάσει
Είναι στιγμές που είμαι αδύνατος πολύ
Που απ’ τα μάτια μου το πράσινο έχει σπάσει

Περπατάω στο δρόμο βλέπω μάτια μόνο
Μάτια που βρίζουνε τον ουρανό
Σου χαρίζω ένα αστέρι θυμάσαι ένα μεσημέρι
Που είχα φύγει για να ψάξω το θεό
Τρέχω πίσω απ’ τον ήλιο
Μα αυτό είναι λίγο γι αυτούς που χτίζουν φυλακή
Τα μεγάλα τα λόγια τα έκαψα το χειμώνα
Να ζεστάνω την ψυχή
cop.2017 Σάκης Αθανασιάδης