Παρασκευή, 9 Φεβρουαρίου 2018

Ξυπόλητα όνειρα (πρώτη δημοσίευση)Σάκης Αθανασιάδης



                                      (πρώτη δημοσίευση)  
         Ξυπόλητα όνειρα

Αυτά που έχω περάσει δεν τα έχω ξεχάσει
Γιατί μου τα θυμίζουν γυναίκες που κοιτάνε
Τα σύννεφα που καίνε όλα τους τα όνειρα

Αυτά που έχω περάσει δεν τα έχω ξεχάσει
Όμως δεν τα λέω πουθενά
Όμως μου τα θυμίζουν όσοι με είπαν βλάκα
Και το χρυσάφι που έχει τα πιόνια του αόρατα

Αυτά που έπρεπε να φοβάμαι
Τα έχω γραμμένα στο βιβλίο των ματιών μου
Μα τώρα δεν φοβάμαι
Γιατί στους δρόμους συνάντησα όνειρα
Ξυπόλητα όνειρα, αληθινά

Αυτά που έχω περάσει δεν τα έχω ξεχάσει
Γιατί μου τα θυμίζουν τα παιδιά
Γιατί μου τα θυμίζεις εσύ που αγάπησες εσένα
Τα τρένα που μιλούσαν για τη μοναξιά

Αυτά που έπρεπε να φοβάμαι τώρα δεν τα φοβάμαι
Όμως λυπάμαι για σένα γιατί το ήξερες μια μέρα
Πως το κόκκινο σύννεφο
Θα πετάξει το τελευταίο σου όνειρο στη φωτιά
Cop.2018 Σάκης Αθανασιάδης

Κυριακή, 4 Φεβρουαρίου 2018

Δεν θέλουν άνοιξη εδώ-Σάκης Αθανασιάδης



Δεν θέλουν άνοιξη εδώ

Έπεσε ένα παιδί στο δρόμο ήταν νηστικό
Έφυγε ο αδελφός μου στο εξωτερικό
Πολιτικοί-γελωτοποιοί περνάνε απ’ την οθόνη
Μα της πατρίδας μου τελειώνει η φωνή

Τι να κοιτάξω έξω αστοί που κοροϊδεύουν
Έναν αιχμάλωτο στις αλυσίδες τους λαό
Άνοιξα τα παράθυρα άνεμο να μαζέψω
Σαν φάρμακο για τη ψυχή να μη παραδοθώ

Ξύπνησα το πρωί ο δρόμος οργωμένος
Και ήμουν πάλι μόνος στην έρημη αυλή
Είπα να πάω αριστερά μα άοπλος τι κάνω
Ψεύτικα όπλα σαν ζαχαρωτά
Είπα να πάω δεξιά ξυπόλυτος τι κάνω
Άγρια τα βράχια κοφτερά

Πλοίο δεν φτάνει εδώ η θάλασσα ξεράθηκε
Τίποτε δεν περνάει το δρόμο τον κλειστό
Όλα μυρίσουν παρελθόν κι ο καπνός με πάει
Ένα αιώνα πίσω το μέλλον μου να δω

Ύστερα πέρασε στρατός τα όνειρα αιχμαλώτισε
Τη νύχτα τα έβαλε φωτιά για να καούν
Δεν θέλουν άνοιξη εδώ θα πληγωθεί η Ευρώπη
Θέλουνε μαύρο ουρανό
Σάκης Αθανασιάδης

Δευτέρα, 29 Ιανουαρίου 2018

Ώσπου να φτιάξω μια θάλασσα να τραγουδάει το φεγγάρι (πρώτη δημοσίευση)Σάκης Αθανασιάδης



                                                           (πρώτη δημοσίευση)
Ώσπου να φτιάξω μια θάλασσα να τραγουδάει το φεγγάρι

Από εσένα ακούω πως ο δρόμος μεγάλωσε
Μα εδώ πέρα κοιτάζω τα φώτα που τρέχουν
Κι αν στις λάσπες της μάχης τα πόδια μου αντέχουν
Είναι γιατί έχω κοντά μου την θάλασσα

Από εσένα περίμενα να είσαι διαφορετική
Ένα φιλί σου κάθε πρωί
Μα όσο περίμενα έμεινα μόνος

Μα τώρα ξέρω καλά η βιομηχανία σε θέλει ηλεκτρονική
Μια κούκλα αγκαλιά με τον καθρέπτη
Μέλος σε στρατό της μοναξιάς να πατάς ότι πέφτει
Με ένα τηλέφωνο στο χέρι να μιλάς για τον εαυτό σου
Με τον εαυτό σου

Κι έτσι τώρα σου λέω πως ο δρόμος σου χάλασε
Κι εγώ ο τελευταίος ψάχνω την χώρα
Που η βάρκα της αγάπης άραξε μετά την καταιγίδα
Κι αν δεν τη βρω θα έχει μείνει το ταξίδι

Έτσι ζωγραφίζω ένα σπίτι στα κύματα
Καρδιές στο σκοτάδι μέσα στην άμμο
Γιατί κουράστηκα με την αντιγραφή ζωής
Και θέλω μόνος μου να περπατήσω
Ώσπου να φτιάξω μια θάλασσα να τραγουδάει το φεγγάρι
Cop.2018 Σάκης Αθανασιάδης

Τρίτη, 23 Ιανουαρίου 2018

Ένα φεγγάρι κοιτάει απ’ το παράθυρο-Σάκης Αθανασιάδης



Ένα φεγγάρι κοιτάει απ’ το παράθυρο

Ώρα πέντε το πρωί οδός Βλαχοπούλου
Ένα σκυλί κυνηγάει αυτοκίνητα
Μια παρέα παιδιών κλέβει ένα μηχανάκι
Βγάζω μια φωνή ένα κορίτσι κλαίει
Τρέχουν τα παιδιά στο σκοτάδι ίσως αλλάξουν παράθυρο 

Ώρα πέντε και μισή οδός Πατησίων
Ένα φιλί πέφτει στο δρόμο
Κλείνω τα μάτια να μη δω το χρώμα του
Πόσο μικρός γίνεται ο δρόμος δίχως έρωτα

Τώρα εδώ ψάχνω να βρω το τρένο της αγάπης
Πότε περνάει απ’ το σταθμό
Τώρα εδώ ψάχνω να βρω γιατί ήθελες να μάθεις
Πόσο φτωχή θα γίνεις αν χαθώ

Ώρα επτά το πρωί βουίζει η μηχανή μου
Μια μεθυσμένη γυναίκα κλαίει καθώς ξεκινάω
Τα όνειρά μου φταίνε λέει που φύτρωσαν στην άμμο

Ώρα οκτώ το πρωί χαλάω τα χρώματα
Στην οθόνη του υπολογιστή τα μάτια
Πόσο μικρός γίνεται ο κόσμος καθώς μεγαλώνω

Τώρα εδώ ένα φεγγάρι κοιτάει απ’ το παράθυρο
Τι να του πω πως η αγάπη μεγαλώνει  απ’ το φως;
Cop.2016 Σάκης Αθανασιάδης

Σάββατο, 20 Ιανουαρίου 2018

Θέλω να ζήσω στο σώμα σου μια μέρα (πρώτη δημοσίευση)Σάκης Αθανασιάδης



                                      (πρώτη δημοσίευση)  
Θέλω να ζήσω στο σώμα σου μια μέρα

Νομίζω  όταν κλείσει αυτή η πόρτα
Δεν θα έχει που να πάει η ψυχή μου
Θα κάνει βόλτες στη βροχή και θα κρυώνει
Γιατί έμαθε απ’ την αναπνοή σου να περπατάει στα σύννεφα

Μα όταν κλείσει η πόρτα θα έχω μαζί μου ένα αντικλείδι
Να ξεκλειδώνω την καρδιά σου κάθε νύχτα
Θα έχω βρει ένα αστέρι να μου λέει είσαι δική μου
Γιατί αν σε χάσω θα έχω χάσει την αγάπη

Θέλω να ζήσω στο σώμα σου μια μέρα
Να βλέπω ότι βλέπεις και πιο πέρα
Μέσα απ’ τα άδεια σώματα τον καθαρό αέρα
Να γίνω μουσική, βροχή, μια μέλισσα
Να δω αν έχεις ξεχάσει την αγάπη

Τα πρέπει της γενιάς σου μεγάλωσαν σε πέτρες
Και χάλασαν τα μάτια σου που βλέπανε καλά
Κι όταν εσύ αποφάσισες να τα περάσεις βέρες
Τότε κι εγώ αποφάσισα να φύγω μακριά 

Αλλά εγώ θέλω να ζήσω στο σώμα σου μια μέρα
Να δω αν με ξέχασες ή αν το αίμα μου κυλάει στο κορμί σου       
cop.2018 Σάκης Αθανασιάδης