ΣΑΚΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ LYRICS

Loading...

Πέμπτη, 30 Μαΐου 2013

Η Νίκη στην Αγάπη είναι να Χάνεις-Σάκης Αθανασιάδης



Η Νίκη στην Αγάπη είναι να Χάνεις

Η νίκη στην αγάπη είναι να χάνεις
Να μένεις μόνος σου εσύ και ο ουρανός
Στα λίγα τα μεγάλα να τα φτάνεις
Ο πόνος στην αγάπη φέρνει φως

Μπορείς να κλάψεις μπορείς και να χτυπήσεις
Μπορείς να είσαι το λάθος και η αλήθεια μαζί
Μπορείς να βρεις το θάρρος να γίνεις ο φάρος
Τα φώτα να ανάψεις το σκοτάδι να καεί

Η νίκη στην αγάπη είναι να χάνεις
Να μένεις με έναν ήλιο το πρωί
Τη σιωπή στα χέρια σου να πιάνεις
Να αλλάζει ο δρόμος τη σιωπή με ανατολή
Σάκης Αθανασιάδης 

Τρίτη, 28 Μαΐου 2013

Όλα Αρχίζουν και Τελειώνουν σε μια Αλήθεια-Σάκης Αθανασιάδης



                                     
Όλα Αρχίζουν και Τελειώνουν σε μια Αλήθεια

Ρίχνω φωτιές στη θάλασσα
Το κύμα να τις πάρει
Αφού τα κάστρα έπεσαν
Και οι εχθροί μας πήρανε χαμπάρι

Θέλω να ξέρω γιατί έμπλεξα
Και ποιοι με ρίξανε στο αμπάρι
Και πως στη νύχτα έχασα
Τα ρούχα να τα βγάλουν στο παζάρι

Όλα αρχίζουν και τελειώνουν σε μια αλήθεια
Μα η αλήθεια είναι κρυμμένη και πώς να τη δεις
Όλα αρχίζουν και τελειώνουν σε μια αλήθεια
Εργοστάσια του φόβου τη σκεπάζουν να χαθείς

Φτιάχνω καρδιές  δίπλα στη θάλασσα
Το κύμα να τις πάρει
Αφού τα αστέρια μου δεν έσπασαν
Και είναι γεμάτο απόψε το φεγγάρι

Το ξέρω πως οι μόνοι που μπορούνε
Οι μόνοι που μπορούνε απ’ το ποτήρι της να πιούν
Δεν είναι οι ποιητές ούτε είναι οι δικαστές αν το νομίζεις
Μα οι εραστές που φόβο πια στα μάτια τους δεν έχουν
Σάκης Αθανασιάδης 

Δευτέρα, 27 Μαΐου 2013

Κάνε τα Μάτια μου σαν Θάλασσα-Σάκης Αθανασιάδης



Κάνε τα Μάτια μου σαν Θάλασσα

Κοίτα τα όνειρα όταν πέφτουν
Και όταν παραδίδονται στα πλήθη
Σαν σώματα βαριά πως μοιάζουν
Κι ο χρόνος πως τα σπρώχνει προς τη λήθη

Γι’ αυτό σου λέω για αρχή απόψε
Βάλ’ την αγάπη στην καρδιά
Στην αγκαλιά σου μια ανάσα
Μπορεί να είναι η γιατρειά

Κάνε τα μάτια μου σαν θάλασσα
Ρίξε με μες το γαλάζιο
Θέλω να μείνω με το φως
Μακριά από έναν κόσμο άδειο

Να με κρατάς θέλω σφιχτά
Να αλλάζει ο κανόνας
Κάνε τα μάτια μου σαν θάλασσα
Να φεύγει ο χειμώνας

Κοίτα τα όνειρα όταν πέφτουν
Και όταν παραδίδονται στα λάθη
Πόσο πονάνε τη ψυχή
Οι στάχτες που σκεπάζουνε τα πάθη
Σάκης Αθανασιάδης

Κυριακή, 26 Μαΐου 2013

Ωδή στο Νίκο Καζαντζάκη-Σάκης Αθανασιάδης



   Ωδή στο Νίκο Καζαντζάκη

Ήξερα κάποιον που ζητούσε το θεό
Ήξερα κάποιον που μιλούσε για τα αιώνια
Ήξερα κάποιον που νερό στη έρημο είχε βρει
Και τα καρφιά που πέταγαν
Στο σώμα του τα χρόνια

Ο Χριστός ξανασταυρώνεται
Στη διπλανή πλατεία
Ρακένδυτος και νηστικός
Από την ίδια πάλι συμμορία

Ο Χριστός ξανασταυρώνεται
Το βλέπεις κάθε μέρα
Μπορεί να είναι αδελφός
Πατέρας και μητέρα
  
Ήξερα κάποιον που μιλούσε για θεό
Ήξερα κάποιον που γελούσε στα ρολόγια
Που πίστευε πως η φωτιά μπορεί
Να καίει στη ψυχή μια φορά
Μα αυτή η φορά να είναι αιώνια

Ο ήλιος μαύρισε κι αυτός
Απ’ του θυμού τη σκόνη
Κυρ Νίκο είσαι ζωντανός
Μες τη νεκρή τη πόλη

Παρασκευή, 24 Μαΐου 2013

Του Ήλιου το Νησί-Σάκης Αθανασιάδης



                                     
             Του Ήλιου το Νησί

Χτυπάει ο ήλιος μου την πόρτα πάλι
Κι έρχεται μέσα καλημέρα να μου πει
Ότι αγάπησα ξυπνάει  στα φώτα
Αυτό που δεν χάνεται για πάντα μάλλον ζει

Τρέχει  το σώμα μου σαν χελιδόνι
Να βρει την πατρίδα του στου ήλιου το νησί
Και αυτό το ταξίδι μου ποτέ δεν τελειώνει
Όσο αντέχει να τρέχει και η ψυχή

Ξέχνα τα ίσως
Το νησί με το μίσος
Πρέπει να βυθιστεί
Ψάξε ελπίδα σε μια άλλη πατρίδα
Στου ήλιου το νησί

Ξέχνα τα ίσως
Το νησί με το μίσος
Πρέπει να βυθιστεί
Χτυπάει η αγάπη σιγά σιγά τη πόρτα
Να την ανοίξεις για να μπει

Πάντα ρωτάω όταν διψάω
Αν η αγάπη είναι αμαρτωλή
Γιατί στο ταξίδι ο χρόνος γελάει
Και το κορμί μου πονάει στη διαδρομή

Πάντα ρωτάω όταν περνάω
Από τα φώτα στο σκοτάδι το βαθύ
Ποιος είναι νέος ποιος είναι ωραίος
Κι αν η ψυχή γερνάει με το κορμί
Σάκης Αθανασιάδης

Τετάρτη, 22 Μαΐου 2013

Και Εσύ θα Ήσουνα Μια Μέλισσα-Σάκης Αθανασιάδης




    Και Εσύ θα Ήσουνα Μια Μέλισσα

Αέρας αν δεν ήμουνα
Θα ήμουνα μόνο σκόνη
Αριθμός χαμένος μες το πλήθος
Μια βροχή που πέφτει και τελειώνει

Και εσύ θα ήσουνα μια μέλισσα μωρό μου
Που πετούσε κάποια άνοιξη κρυφά
Να τσιμπήσει λίγο το όνειρό μου
Να δει ήλιο έτσι ξαφνικά

Και εσύ θα ήσουνα μια θάλασσα μωρό μου
Που ορμούσε με τα κύματα στεριά
Να  αγκαλιάσει λίγο το κορμί μου
Να βρει δύναμη ξανά

Θα κοιμόμουνα τη νύχτα στο σαλόνι
Με μιας τράπεζας χαρτιά στην αγκαλιά
Θα συμπλήρωνα το λόττο που πληρώνει
Και θα ήμουν δέντρο μόνο για φωτιά
Σάκης Αθανασιάδης

Δευτέρα, 20 Μαΐου 2013

Την Άνοιξη Ανθίζει η Καρδιά-Σάκης Αθανασιάδης



    Την Άνοιξη Ανθίζει η Καρδιά

Τρέχει ο χειμώνας μου μακριά, σχεδόν με βρίζει
Σαν κατεβαίνω στη καρδιά και μεγαλώνω
Αφού η αγάπη, αγάπη μου τον κόσμο μας ορίζει
Στείλε την άνοιξη να ανθίσει η καρδιά

Ανάβει ο άνεμος φωτιά η άνοιξη ζυγώνει
Τα ψεύτικα ιδανικά σκεπάζει με τα χρώματα
Έρχεται  αγάπη μου ο ήλιος και ενώνει
Ανοίγει πόρτες για να μπούμε στη φωτιά

Την άνοιξη ανθίζει η καρδιά, την άνοιξη...
Την άνοιξη ανάβει η φωτιά, την άνοιξη...

Ανάβει ο άνεμος φωτιά και η ψυχή αχνίζει
Πάλι η άνοιξη καράβια φέρνει χρώματα
Νερό που πέφτει στην καρδιά και η καρδιά δροσίζει
Ανάβει ο άνεμος φωτιά ο έρωτας να ζει

Έβρεχε ατέλειωτα με άδειες μέρες
Μα ένα βράδυ που σταμάτησε η βροχή
Πέταξα απ’ τα μάτια μου τις ξέρες
Και τη σκουριά που είχε φέρει η εποχή
Σάκης Αθανασιάδης

Σάββατο, 18 Μαΐου 2013

ΜΙΑ ΦΕΤΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ - ARPEGGIOSMP(DEMO)



    Μια Φέτα Καλοκαίρι
Σύνθεση-Τραγούδι: Γιάννης Βελίκης
Στίχοι: Σάκης Αθανασιάδης        
Δεν θα υπάρχει καλοκαίρι
Και το κρασί θα ’ναι νερό
Αν τώρα η θάλασσα δεν φέρει
Ένα φιλί να δροσιστώ

Αν τα καράβια φεύγουν άδεια
Και εμείς είμαστε πάντα εδώ
Δεν θα υπάρχει καλοκαίρι
Και το κρασί θα ’ναι νερό

Πιάσε μια φέτα καλοκαίρι
Βάλ’τη στα μάτια μου να βρω
Πως να ξυπνήσω ένα αστέρι
Για να σου πει πως σε αγαπώ

Πιάσε μια φέτα καλοκαίρι
Να τη δαγκώσω να σου πω
Πως η αγάπη φως θα φέρει
Όσο υπάρχουμε και οι δυο
  
Απ’ τα μαλλιά σου το αστέρι
Θα φέγγει ως τον ουρανό
Πώς να μην έρθει καλοκαίρι
Το φως σου πάλι αν κοιτώ
  
Απ’ την καρδιά μου το αστέρι
Θα τρέχει σε βουνό ψηλό
Ένα λουλούδι να σου φέρει
Του έρωτα το μυστικό

Πιάσε μια φέτα καλοκαίρι
Βάλ’τη στα μάτια μου να βρω
Πως να ξυπνήσω ένα αστέρι
Για να σου πει πως σε αγαπώ

Πιάσε μια φέτα καλοκαίρι
Να τη δαγκώσω να σου πω
Πως η αγάπη φως θα φέρει
Όσο υπάρχουμε και οι δυο        

Παρασκευή, 17 Μαΐου 2013

Μα Ζεις για την Αγάπη-Σάκης Αθανασιάδης



Μα Ζεις για την Αγάπη

Αφήνω το φως στη βροχή
Και ψάχνω στη ψυχή τα επόμενα
Το έβλεπα πως θα έρθει η στιγμή
Πως και φωτιά θα αρπάξουν τα χώματα

Αντάλλαξες τον έρωτα με τη σιωπή
Φοβάσαι να ζήσεις μα μιλάς για αγάπη
Αυτό που σε αγνοεί το φοβάσαι πιο πολύ
Τρέχεις να το σκοτώσεις μα μιλάς για αγάπη

Αντάλλαξες  τον άνεμο με ηλεκτρονικά ναρκωτικά
Κι έτσι ζεις για πάντα φοβισμένος μα ζεις για την αγάπη
Σαν πέτρα σφηνωμένη σε ένα βράχο
Χωρίς ποτέ, ποτέ να πληγωθείς μα ζεις για την αγάπη

Γυρίζω με ένα άδειο σακί
Στις πλατείες και μαζεύω ονόματα
Τα ρίχνω τη νύχτα στο χαρτί
Μαύρα μου βγαίνουν τα χρώματα  

Αντάλλαξες τον έρωτα με το «πήδημα»
Γιατί έμαθες να βρίζεις τη ζωή
Γιατί έμαθες τα όνειρα να τα σκοτώνεις
Γιατί σε έμαθαν να μην ελπίζεις
Mα ζεις για την αγάπη
 Σάκης Αθανασιάδης

Πέμπτη, 16 Μαΐου 2013

Έλα να Αγκαλιάσουμε το Φως-Σάκης Αθανασιάδης



      Έλα να Αγκαλιάσουμε το Φως

Το ξέρω είναι δύσκολο να είσαι ο εαυτό σου
Αν ξέρεις πως τα σύννεφα  σου κρύβουνε το φως
Το ξέρω είναι δύσκολο να βρίσκεις πάντα θάρρος
Αν βλέπεις να γκρεμίζονται οι γέφυρες εμπρός

Έλα να αγκαλιάσουμε το φως
Να βρούμε στο σκοτάδι δρόμο
Έλα να αγκαλιάσουμε το φως
Να πάρει και η αγάπη ρόλο

Έλα να αγκαλιάσουμε το φως
Να βγούμε αληθινοί στο χρόνο
Έλα να μιλήσουμε αλλιώς
Έλα να πετάξουμε το φόβο

Στείλε τον ήλιο στο πρωί μου να έρθει
Την καλημέρα σου να πει με ένα φιλί
Να πάρω το θάρρος να διώξω το βάρος
Που έχω για μέρες μέσα στη ψυχή
Σάκης Αθανασιάδης 

Τετάρτη, 15 Μαΐου 2013

Ένας Ψεύτης Ουρανός- Σάκης Αθανασιάδης



        Ένας Ψεύτης Ουρανός
Σε έχει κουράσει ξέρω η συνταγή
Να είσαι μια μύγα στον παράδεισο
Ο μυστικός σου δείπνος να έχει βρώμικο ψωμί
Και όλο να βλέπεις κλειδωμένο το παράθυρο

Φίλα με φως φίλα με αγάπη
Έξω είναι ο ψεύτης ουρανός
Και το άγγιγμά του μια μεγάλη αυταπάτη
Φίλα με φως φίλα με αγάπη

Τα αεροπλάνα σαν κοιτάς στον ουρανό
Να κόβουνε στη μέση μαύρα σύννεφα
Θα κουβαλάνε τα όνειρά σου τα καλά
Να τα πετάνε στον αέρα σαν ασήμαντα

Φίλα με φως  φίλα με αγάπη
Έξω είναι ο κλέφτης ο καιρός
Και η φωνή του που ακούς μια απάτη
Φίλα με φως φίλα με αγάπη

Το χρυσαφένια ρούχα που κοιτάζεις στη σκηνή
Σε έχουν φωνάξει στη γιορτή τους σαν κατάδικο
Να τους πετάξεις χειροκρότημα για αμοιβή
Και οι οθόνες να μιλούν για το αθάνατο

Πως θα κερδίσω αγάπη μου τη νύχτα αυτή
Και θα σκοτώσω με το σώμα σου το θάνατο
Ο μυστικός μου δείπνος έχει βρώμικο ψωμί
Και  μόνο ελεύθερος να σιωπώ είμαι στο άδικο

Φίλα με φως  φίλα με αγάπη
Έξω είναι ο ψεύτης ουρανός
Μα το αντίδοτο στα ψεύτικα μόνο η αγάπη
Φίλα με φως  φίλα με αγάπη
Σάκης Αθανασιάδης

Τρίτη, 14 Μαΐου 2013

Σαν Έλληνας Ποιητής- Σάκης Αθανασιάδης



     Σαν Έλληνας Ποιητής

Είναι το ξέρω δύσκολο να πλέει
Μονάχη η ψυχή σε ωκεανό
Μα το καημένο το όνειρο θα κλαίει
Αν το αφήσεις και το κάνεις ναυαγό

Τα αστέρια σου αν δείχνουν πάλι δρόμο
Αν πέσεις γρήγορα θα σηκωθείς
Και από τον πόνο θα περάσεις σε άλλο ρόλο
Μέσα στο φως τη διαδρομή σου θα τη δεις

Είναι το ξέρω δύσκολο να πλέει
Μια βάρκα μόνη στου χειμώνα τον καιρό
Μα το καημένο το όνειρο θα κλαίει
Αν το πετάξεις και καθίσει στο βυθό

Τα μάτια σου κι αν πάγωσαν σε αντίο
Αυτά που αγάπησες μαζί σου να κρατάς
Κι αν στους πολλούς αυτό το πράγμα μοιάζει λίγο
Τις πέτρες σου στο αιώνιο μονάχα να πετάς

Οι συντροφιές που είχαν μόνο ίσως
Σου φέρναν φόβο θα θυμάσαι από μικρό
Γιατί δεν άκουγες το κύμα ως συνήθως
Και η θάλασσα σου φώναζε θα βγω
Σάκης Αθανασιάδης

Δευτέρα, 13 Μαΐου 2013

Ο Άνεμος Περνάει από Εδώ-Σάκης Αθανασιάδης



   Ο Άνεμος Περνάει από Εδώ

Να αφήνω σκόνη πίσω
Την πόρτα μου να κλείνω στους κακούς
Μακριά θέλω να πάω
Μακριά σε νέους δρόμους μακρινούς

Την τύχη μου αν βρίζω φταίει γιατί ελπίζω
Την ομορφιά στις διαδρομές να βρω
Το δρόμο παρακάτω ποτέ δεν τον γνωρίζω
Τη σκόνη του μυρίζω, προχωρώ

Την άνοιξη αν μυρίζω φταίει γιατί ελπίζω
Την ομορφιά στα μάτια σου να δω
Να τρέχεις απ’ το λάθος μες της ψυχής το βάθος
Να μη μιλάς για αγάπη θα το βρω

Σκορπάω σε μια στάση στάχτες που έχω πιάσει
Ο άνεμος περνάει από εδώ
Κι όταν τις αγκαλιάσει αυτός να τις μοιράσει
Τη σκόνη τους αφήνω, προχωρώ
Σάκης Αθανασιάδης

Κυριακή, 12 Μαΐου 2013

Έντεκα Ζωές-Σάκης Αθανασιάδης



  
            
    Έντεκα Ζωές

Αυτό που με τρομάζει
Είναι που δε σε νοιάζει
Που στη πατρίδα σου
Το φως αιμορραγεί
Τα καλύτερα μυαλά μεταναστεύυν
Και μένει η νύχτα
Η νύχτα μόνο αυτή

Τίποτα δεν αλλάζει
Αν το κορμί σου δεν έχει ψυχή
Όλα θα καίγονται
Κοντά μου σαν χαρτί

Τίποτα δεν αλλάζει
Αφού δεν σε πειράζουν οι φωτιές
Γιατί στο συρτάρι σου έχω πιστέψει
Πως έχεις αυτή και άλλες έντεκα ζωές

Πριν απ’ την κρίση
Μικροαστικός παροξυσμός
Μέσα στη κρίση φανατισμός
Κατά τα άλλα χριστιανός

Κλείνω τα μάτια
Γυρνώ στα δωμάτια πριν φύγω μακριά
Σε λίμνες, σε ποτάμια
Σε δάση, σε θάλασσες
Στη δική τους αγκαλιά

Πριν απ’ την κρίση
Μικροαστικός παροξυσμός
Μέσα στη κρίση φανατισμός
Πολλοί σταυροί σε αυτή τη πτώση εμπρός

Δεν έχω λύση
Που θα μου λύσει
Τις αλυσίδες τις βαριές
Νερό να φέρω να πρασινίσουν οι ψυχές
Σάκης Αθανασιάδης 

Παρασκευή, 10 Μαΐου 2013

Η θάλασσα τα Μάτια της Ανοίγει στη Bροχή-Σάκης Αθανασιάδης



Η θάλασσα τα Μάτια της Ανοίγει στη Bροχή

Η θάλασσα τα μάτια της ανοίγει στη βροχή
Και με φωνάζει να σταθώ για μια φορά γυμνός
Να αφήσω λίγο τη ψυχή και να τη δω να τρέχει
Ελεύθερη στα κύματα και στο γαλάζιο φως

Όσοι πιστέψαν πως μπορεί να πάρουν τη ζωή της
Με τη οργή της πάλεψαν πριν σπάσουν τα μυαλά
Και η φωτιά τους έσβησε στο σώμα της για πάντα
Γιατί η θάλασσα είν’  καλή μόνο για λευτεριά

Η θάλασσα τα μάτια της ανοίγει όταν βρέχει
Μες τα νερά ο κεραυνός σαν γίνεται καπνός
Η θάλασσα τα μάτια της ανοίγει όταν φυσάει
Στο πρώτο μαύρο σύννεφο να ρίξει λίγο φως

Αυτή που είναι αθάνατη δεν θα είναι η ψυχή μου
Αν με το θάνατο ο χρόνος σταματά
Μα η ψυχή της θάλασσας που χρόνο δεν μετράει
Και ούτε φοβάται πως θα σβήσει η καρδιά

Η θάλασσα τα μάτια της ανοίγει όταν βρέχει
Και οι σταγόνες της βροχής χαϊδεύουν τα πουλιά
Γιατί μια αθάνατη ζωή στα απλά έρωτα έχει
Σε αντίθεση με τους θνητούς που θέλουν τα πολλά
Σάκης Αθανασιάδης 

Πέμπτη, 9 Μαΐου 2013

Πράσινο φως-Σάκης Αθανασιάδης



       Πράσινο φως

Μαζεύω τα ξύλα να κάψω το φόβο
Χαρτιά παλιά και ζωές
Με τρομάζει η νύχτα, ο άγνωστος δρόμος
Η πόρτα του μόνου χαραμάδες μικρές

Μάτια από νύχτα
Κεφάλι με ζάλη
Χορεύουν ξανά οι σκιές
Γυναίκες να τρέχουν μες το σκοτάδι
Αγάπες που φύγαν παλιές 

Σβήνω τη φωτιά ξημέρωσε
Βγήκε και ο ήλιος να με βρει
Βλέπω το βουνό πρασίνισε
Μύρισε ο άνεμος ζωή

Μια θάλασσα στα μάτια μου έφτασε
Έρχεται κάθεται εκεί
Ότι άσχημο στη νύχτα πέρασε
Βγήκε το κύμα να με βρει

Στο σώμα μου νύχια απ’ την πάλη
Και στη ψυχή μου χίλιες πληγές
Γυναίκες που τρέχουν μες το σκοτάδι
Πριν να περάσουν στο χθες

Πράσινο φώτα στα μάτια πάλι
Χτυπάω σηκώνομαι δες
Μαζεύω κομμάτια τα ενώνω και πάω
Στον χάρτη να βρω διαδρομές
Σάκης Αθανασιάδης 

Κυριακή, 5 Μαΐου 2013

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ - ARPEGGIOSMP(DEMO)

  
    Στο Δρόμο της Αγάπης
Σύνθεση-Τραγούδι: Γιάννης Βελίκης
Στίχοι: Σάκης Αθανασιάδης            

Σε  ένα φάρο…
Τα μάτια μου ταξίδευαν
Το πλοίο πριν να πάρω
Κι όταν θα φύγω…
Δεν θα υπάρχει πια ζωή
Τα ίχνη  θα ’χουνε σβηστεί
Θα ζω στο λίγο

Τρέξε…στο δρόμο της αγάπης πάλι τρέξε
Τη νύχτα με βιολιά κι αστέρια παίξε
Να ακούω μιας νεράιδας τη φωνή

Είναι μεγάλο το ταξίδι της αγάπης
Έχει πολλές και δύσκολες στροφές
Μα όταν θα βγεις στο δρόμο της διαβάτης
Έχει στιγμές μοναδικές

Το μόνο της ζωή μου καλοκαίρι
Αυτό που με κρατούσες απ’ το χέρι
Αυτό που με ξυπνούσες μεσημέρι
Το μόνο της ζωή μου καλοκαίρι

Τρέξε… στον ύπνο μου με  να  φακό και φέξε
Στο όνειρο βάλε φωνή και παίξε
Θα μάθεις  αν σε αγάπησα πολύ
                      
Είναι μεγάλο το ταξίδι της αγάπης
Έχει πολλές και δύσκολες στροφές
Μα όταν θα βγεις στο δρόμο της διαβάτης
Έχει στιγμές μοναδικές 

Κι όταν σαλπάρω…
Το Φως από τα μάτια σου
Να δώσεις σε ’να φάρο
Για να με πάρει αγκαλιά
Τη νύχτα πριν σαλτάρω

Δώρα…δεν χάνεται η αγάπη σε μια μπόρα
Δεν σβήνει  όταν βρεις την ανηφόρα
Αντέχει όταν είναι αληθινή

Είναι μεγάλο το ταξίδι της αγάπης
Έχει πολλές και δύσκολες στροφές
Μα όταν θα βγεις στο δρόμο της διαβάτης
Έχει στιγμές μοναδικές

Σάββατο, 4 Μαΐου 2013

Βαγόνι Αθανασία-Σάκης Αθανασιάδης



       
            Βαγόνι Αθανασία  

Νοσταλγώ ένα σύννεφο πάλι να στύψω
Στη βροχή μου να χορέψω να βραχώ
Λαχταρώ με έναν ήλιο στο ποτάμι να παίξω
Τη ψυχή μου να δω μες  το νερό

Νοσταλγώ ένα άνεμο να αφήσω
Τον ήλιο να κρεμάσω σε σπιτάκι μικρό
Δεν θέλω πλέον τίποτε να χτίσω
Θέλω να βλέπω τα πουλιά στον ουρανό

Σπάω τον καθρέπτη μου ξανά, ξανά μες το μυαλό μου
Μήπως μπορέσω έναν άνεμο να βρω
Να βγω από το σήμερα και να γυρίσω πίσω
Σε όλα τα βαγόνια μου που με έφεραν εδώ

Στο δάσος μου που έκαψαν κι έχτισαν το κορμί του
Που η αγάπη για το φως το έκανε εχθρό
Κι έζησε η θλίψη χωρίς την αναπνοή του
Και η αθανασία γυμνή στον ουρανό
Σάκης Αθανασιάδης

Παρασκευή, 3 Μαΐου 2013

Ένα Χωράφι Ουρανός- Σάκης Αθανασιάδης



Ένα Χωράφι Ουρανός

Πατέρα που κοιμήθηκες
Κι άρχισες τα ταξίδια
Το ξέρω είναι δύσκολο
Να βρεις δρόμο για εδώ

Τις πόλεις δεν αγάπησες
Τα κτίρια που είναι ίδια
Τα σώματα που τρέχουνε
Να πέσουν στο κενό 

Αυτούς που όλο σκέφτονται
Τα όνειρα να δέσουν
Και βλέπουν στο ταβάνι τους
Τον έναστρο ουρανό
Θέλω την πλάτη να γυρνώ
Οι μύτες τους να πέσουν
Γιατί αν δεν τους προσκυνώ
Ο κόσμος τους νεκρός

Οι άγγελοι λένε οι σοφοί
Πως ζουν με τα ταξίδια
Και όταν γυρίζανε ξανά
Πίσω στον ουρανό
Καινούργιες  φτιάχνουν διαδρομές
Ποτέ δεν κάνουν ίδιες
Ίσως μπορεί καμιά φορά
Κάποιος να φτάσει εδώ

Πατέρα που αρνήθηκες
Τα γήινα ταξίδια
Να σπείρεις στο χωράφι μου
Γαλάζιο ουρανό
Όλα τα ρίξαν στη φωτιά
Μα μείναν τα στολίδια
Τα όνειρα που έριξες
Από τον ουρανό
Σάκης Αθανασιάδης

Τετάρτη, 1 Μαΐου 2013

Τα Μάτια των Φάρων-Σάκης Αθανασιάδης



                                       
      Τα Μάτια των Φάρων

Γυρίζω στο σπίτι μου κυνηγημένος
Ένας δραπέτης  εποχής
Αφήνω το φιλί, αφήνω τη ζωή
Μα αυτό που αφήνω σήμερα για πάντα θα χαθεί

Μαζεύω λίγη θάλασσα τη βάζω στο μυαλό μου
Αυτή μονάχα ξέρει να κλείνει τις πηγές
Αυτή μονάχα ξέρει να μπαίνει στο όνειρό μου
Και δρόμο να μου δείχνει μακριά από κάθε χθες

Ζηλεύω τα μάτια των γλάρων
Τα ταξίδια τους στον ουρανό
Ζηλεύω τον ήχο του ανέμου
Τις ανάσες απ’ τον άγριο ποταμό

Ζηλεύω τα ίχνη στην άμμο απ’ τα κύματα
Ζηλεύω τα φώτα, της νύχτας τα μηνύματα
Γελάω, κλαίω, μα βουτάω πάλι στα όνειρα
Μισό μέτρο πλέω μα ελπίζω σε χιλιόμετρα

Αφού δεν μπόρεσα ποτέ  να προσπεράσω
Και ποιητής να γίνω, τις νύχτες κοσμικός
Πλησιάζω στην ομίχλη ένα σύννεφο να πιάσω
Υπάρχουν δρόμοι στο λευκό που είναι φως

Ζηλεύω τα μάτια των φάρων στη θάλασσα
Ζηλεύω το γέλιο των δέντρων, την ανάσα τους 
Ζηλεύω τα αηδόνια τη νύχτα άνοιξη
Ζητάω τον ήλιο να έρχεται
Σάκης Αθανασιάδης